Fontamara

I. Silone

El la itala lingvo tradukis A. Anĝelo kaj J. van Scheepen

Libroservo Federacio de Laboristaj Esperantistoj, Amsterdam, 1936.

Fontamara estas socia romano pri malriĉa kamparana vilaĝo en suda Italio dum la faŝisma periodo. Ĝi rakontas pri la vivo  de analfabetaj, ekspluatataj kamparanoj (“cafoni”), kiel la aŭtoritatoj kaj riĉuloj trompas kaj subpremas ilin kaj la malrapidan vekiĝon de konscio kaj rezisto kontraŭ maljusto. La libro estas samtempe akra kritiko de socia malegaleco kaj diktaturo, profunda humanisma portreto de simplaj homoj, simbolo de la senvoĉuloj, kiuj lernas kompreni sian situacion. Ĝi estas unu el la plej konataj kontraŭfaŝismaj romanoj de la 20a jarcento.